Zoals beloofd een weergave van de ideeën die zijn binnen gekomen m.b.t. het maken van een “clubfilm” Ze zijn weergegeven zoals ik ze heb mogen ontvangen.

Bedoeling is dat u een keuze maakt van de items die naar uw mening moeten worden opgenomen in het verhaal. Als u mij dit laat weten voor 22 februari kunnen we dat bespreken op een clubavond.

1

Groep bejaarden komt regelmatig samen in de recreatieruimte. De gesprekken gaan over alledaagse dingen. Echter er ontstaan ongemerkt relaties die men geheim wil houden. Dat lukt natuurlijk niet en er ontstaan “conflictjes” door jaloezie.

Het weerhoudt de geliefden niet om zo onopvallend mogelijk elkaar te ontmoeten. Dat leidt dan weer tot allerlei acties om dat te dwarsbomen.

Uiteindelijk wordt de oplossing gevonden door het allemaal te legaliseren door er openlijk over te praten. Natuurlijk geeft dat voor sommigen een onprettig gevoel maar voor de geliefden komt er meer rust.

Aanvullingen:

Problemen met de kinderen inzake een erfenis. Een bejaarde man wil een (nieuwe) relatie aangaan met een huisgenoot
Een van de bewoners komt eindelijk uit de kast, en valt op een van de andere heren of dames
Een van de heren wordt smoor verliefd op een begeleidster
Problemen met de directie over het gevoerde beleid.
Diefstal binnen het tehuis, drank probleem binnen het tehuis
Een van de Heren gaat op zijn kamer stiekem verkleed als vrouw

2

In het bejaardentehuis (het mag ook een straat in een volksbuurt zijn) is een kaartclub van 2 mannen en 2 vrouwen een vaste waarde.

Zij komen regelmatig bijeen en becommentariëren gebeurtenissen uit hun omgeving of zaken die ze zelf hebben beleefd.

De 4 karakters zijn extreem verschillend (een beetje karikaturaal mag best)
Een azijnpisser;
Een vredestichtster die alleen positieve dingen ziet;
Een achterdochtige dame die overal wat achter zoekt;
Een amicale drinkebroer die liever een pint pakt dan roddelt
Met flashbacks, of scenes vooraf kunnen situaties geschetst worden die kort en krachtig worden becommentarieerd.

b.v.

De drinkebroer vertelt hoe hij gisteren tijdens de verzorging in de badkamer door een jonge verzorgende spontaan op het kale voorhoofd werd gekust.

De reactie van de vredestichtster: een diepe zucht, wat romantisch.

De achterdochtige dame vraagt hoeveel geld er op zijn spaarrekening staat.

De azijnpisser weet het zeker, het was geen zuster maar een broeder die de kus gaf (of hij weet zeker dat drinkebroer dit uit zijn duim zuigt.

Als tijdens het gesprek de scenes als “gedachten” nagespeeld worden krijgt één gebeurtenis ineens andere lading door het perspectief waarmee gekeken wordt.

3

Mevrouw Blom, de directrice van een verzorgingshuis is een uitermate vriendelijke dame, empathisch, behulpzaam, geduldig en heeft alle tijd om naar de bewoners te luisteren. Zij wordt dan ook op handen gedragen, iedereen is blij met haar.

Tijdens een koffie-uurtje begroet zij eerst iedereen en vraagt dan om een momentje waarin zij iets wil uitleggen .

Zoals u weet, zegt zij, wordt de tuin altijd bijgehouden door een hoveniersbedrijf. Dit zijn hoge kosten en omdat we allemaal wat zuiniger aan moeten doen is mijn vraag aan U: zijn er onder U mensen die samen van tijd tot tijd de tuin willen schoffelen, harken en aanvegen? Ik zou daardoor de hovenier alleen nog maar nodig hebben in het voor en najaar, dit scheelt geweldig.

Direct gaan er een paar handen omhoog, Wat geweldig reageert zij, ik wist wel dat ik dit

 met U kon bespreken, ik zal een rooster maken en voor het materiaal zorgen, dank u hartelijk.

Aan de dames vraagt zij of er een paar dames 1 keer per week, op de vrije dag van de kok, voor de warme maaltijd zouden kunnen zorgen, zodoende hoeft zij geen kok van buitenaf in te huren, dat scheelt weer.

Ja hoor, verschillende bewoonsters willen wel koken.

Mevrouw Blom dat al een paar dagen extra vriendelijk tegen de heer van Klaveren, die nog niet zo lang bewoner is.

Er wordt hierover gesmoesd met elkaar, wat moeten we daar van denken, zou ze verliefd zijn, nee die heer is toch veel ouder… Iemand van vroeger soms waar ze iets mee gehad heeft??

Op een avond, vrij laat ziet iemand haar uit de kamer van de heer van Klaveren komen, ja, dat geeft toch te denken.

Na enige dagen loopt mevrouw Blom huilend en snotterend door het gebouw.

Bij het koffie-uurtje komt ze timide naar de bewoners toe en vraagt vriendelijk om een momentje van aandacht: Vannacht is mijn vader overleden, de heer van Klaveren van kamer 14……

Tijdens de bewonersvergadering komt er bij de rondvraag een speciaal verzoek. Namens de bewoners vraagt mevrouw Kempers of het ook mogelijk is dat er een hondje aangeschaft gaat worden, waar de bewoners aardigheid aan beleven, kunnen gaan wandelen, borstelen etc.

Plotseling staat mevrouw de Laat op en roept : nee, geen hond, ik ben bang van honden, ze springen en likken, bah dat wil ik niet…..

De andere mensen sussen haar een beetje.

De directrice vindt het wel een leuk idee maar vraagt, wie maakt dat beestje zindelijk en wie ruimt de rommel op, ik kan daar geen extra personeel voor aannemen. Nee, zegt mevrouw Kempers het moet een zindelijk hondje zijn.

Als de meesten van U het graag willen zal ik er met het bestuur over praten .

De hond Sita kwam, had zijn vaste plaats achter de receptie en mocht niet op de kamers van de bewoners komen. Om beurten moet hij worden uitgelaten en op vaste tijden eten krijgen.

Mevrouw de Laat is wat schuw, maar iedereen laat haar zien hoe lief het diertje is en langzaamaan mag zij mee hem uitlaten en aait ze hem ook. Het gaat goed.

Op een nacht kan mevrouw de Laat niet goed slapen. Ze trekt haar housecoat aan en loopt zachtjes naar de receptie. Daar ziet ze Sita, gaat naast hem zitten en aait hem liefdevol. Sita vindt het allang best. Eind van het liedje is dat ze daar in slaap valt met Sita op haar schoot. De directrice komt laat thuis en vindt haar daar.